| Profil von KIDDEMONKIDFotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
|
20 September มีเวลาก็เลย อัปซะหน่อยเรื่องนี้แต่งสำหรับคนทำงาน สามดี สำหรับคนในวงการ 3d แล้วคงไม่มีใครหรอกที่ไม่รู้จักผม แม็กซ์ นี่แหละชื่อเล่นของผม หนึ่งในสี่จรุเทพสามมิติ(เมื่อก่อนนะ) ซึ่งจะมี ยา เวฟ เอกซ์และก็ผมแม๊กซ์นี่แหละ นอกเหนือจากนี้ก็มีพวกน้องใหม่ โผล่มาเข้าวงการเรื่อยๆนะแต่ไม่อยากจำ ที่จำได้แม่นสุดนี่คงเป็น ไอ้ซี เพราะมัน นี่ปั้นงานได้แจ่มโคตร คิดๆไปแล้วก็นึกอิจฉามัน ทำไม่ตูทำไม่ได้อย่างนั้นบ้างว้า กูปั้นเกือบตาย มันปั้นแป๊ปเดียวเสร็จ อย่างว่าคนเรามันไม่มีใครเพียบพร้อมไม่ซะ ทุกอย่างหรอก เพราะยังไงๆมันก็แพ้ผมเรื่องงาน’ถาปัติย์อยู่ดี ไม่ได้ยอตัวเองนะผมหนะเป็นที่ชื่นชมของหลายๆคนเลยนะ คงเป็น เพราะถ้าเป็นงานพวกเร็วด่วนดี นี่คิดถึงผมก่อนทุกๆคน ว่าไปแล้วก็สงสารเจ้า เวฟมันเหมือนกัน งานมันก็ดีนะ..แต่หลังๆโดนน้องใหม่ลอกสไตล์มันไปใช้เยอะ ไม่นานนี้หลายๆคนคงรู้มาบ้างแล้วว่าผมโดน แม่จับหมั้นกับน้องเมนทอล ไม่รู้แม่ไปโดนใจเธอตอนไหน เธอสวยนะ..แต่ออกจะเข้าใจย๊ากยาก แต่สุดท้ายผมก็ ต้องหมั้นกะเธอจนได้ แต่แม่จะรู้ไหมนะว่า เธอหนะร้ายไม่ใช่เล่น เห็นไปควงอยู่กะ เอ๊กซ์ กะ ยา อยู่นานสองนาน ทุกวันนี้ยังเห็นควงกันอยู่เลย เข้ากันได้ดีกว่าผมอีก แม้ว่าเมนทอลจะเข้ามาในชีวิตผม แล้วผมก็ใช่จะสนใจเธอนักแค่ใส่ใจเธอ บ้างเป็นครั้งคราว กลัวแม่เสียหน้าอุตส่าห์ไปหมั้นมาให้ ความจริงแม่บอกว่ามีงานอะ ไรก็ให้ เมนทอลทำได้นะ แต่ผมว่าอย่าดีกว่าใช่ว่าเธอทำงานไม่เก่งนะ เธอเก่งเชียวหละ แต่ผมว่าเธอทำงานเข้าขากับเอ็กซ์ และยามากกว่า ผมเอง..ไม่ค่อยใช้เมนทอลทำงานหรอกเพราะถ้าทะเลาะกะเธอเรื่องค่าโน่น ค่านี่ทีไร กว่าจะงานจากเธอ..ขอบอกช้าโคตร..ทีทำให้เอ็กซ์กะยานี่เร็วเชียวนะ ที่พึ่งสุดท้ายของผมเหรอ..น้องสาวสุดรักที่ชื่อว่าไลน์ไง..ช่วยผมรอดจากโดน ลูกค้าฆ่าหลายรอบ เพราะไลน์ทำเสร็จจะไปอ้อนให้ไอ้ชอปช่วยต่อ ไอ้นันก็ใจดีช่วยตลอด ใครวานก็ช่วยไปหมด..ดีจริงๆเพื่อนเรา ผมมีน้องอีกคนชื่อเนิร์ฟ เจ้านี่ก็เข้าใจยาก กว่าจะ ให้ทำงานได้แต่หละชิ้น โอย คิดแล้วอยากจะไปน้องไอ้ยา ที่ชื่อ เนิร์ฟ เหมือนกันมาเป็นน้อง สาวของเราแทน โอยร่ายซะยาวเลยเรา ผมก็มีช่วงตกต่ำของชีวิต ช่วงนั้นระหองระแหงกะเมนทอล อยู่ด้วยเลยพลอยให้งานออกมาแย่ แต่คุณเชื่อในโชคชะตาไหมหละ อยู่ๆใจที่ใกล้จะห่อเหี่ยว แห้งแล้งของผม ก็พลันเขียวขจีขึ้นมาในทันที วันนั้นตอนนั้นผมจำเป็นต้องพาเมนทอลสุดสวยไปกินข้าวนอกบ้าน แต่เมลทอลคง เซ็งผมแน่ๆเลยนัดเพื่อนเธอออกมาทานด้วย ไอ้ผมก็เคืองๆเหมือนกันใครวะ ชื่อ เรย์ ด้วย ผู้ชายที่ ไหนวะ..(มีแอบเคืองหน่อยๆนี่ขนาดไม่ค่อยสนใจเมนทอลนะ) ขอดูหน้าหน่อยเหอะมันจะหล่อกว่า ผมไหม “ แมกซ์ นี่เรย์เพื่อนเมนทอล ” “สวัสีดีครับ..ผม...” OoO ( โอ้แม่เจ้า..นางฟ้าจากไหนวะเนี่ย..สวยโคตร ) “มะ....มะ..แมกซ์ครับ” ....... “เรย์ค่ะ” ผมแอบเห็นเมนทอลส่งสายตาเตือน..เพื่อนตูๆๆๆๆ ดูคนไม่รักกันยังมีหวง...... หลังจากนั้นผมวันนั้นก็ไม่ได้เจอ เรย์อีกเลย... แต่โชคชะตาก็นำพาให้ผมต้องมาเจอกับเรย์อีกครั้ง.... ขอบคุณสวรรค์ (ผมนึกในใจพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้มT.T) “เสียใจมากเหรอ..ที่ต้องทำงานกะเรา” เรย์ถามแบบห้วนๆ ดูเจ้าหล่อนคิดสิ....ตูออกจะปลื้มขนาดนี้ดูไม่ออกอีก... กว่าผมจะทำงานเข้าขากันได้กับเรย์ก็ปาไปหลายเดือน เรย์ ทำงานออกมาสวย ไม่แฟ้หน้าหน้าตาของเธอเลยจริงๆ คงเพราะแรกๆ เราสื่อสารกันไม่ค่อยดี งานเรย์จึงออกมาช้ามาก แต่ในความช้ามาพร้อม กับความสวยของงาน อันนี้ให้อภัยได้.... หลังๆผมก็ใกล้ชิดกับเรย์มากขึ้น กับเมนทอลก็ค่อยๆห่างกัน แต่น้องไลน์ของผมนี่มีแอบเคืองผม เพราะตั้งแต่ทำงานกะเรย์นี่ผมก็ ไม่ค่อยไปสนใจน้องสาวคนนี้เหมือนเคย ว่าแล้วก็สงสารไลน์เหมือน กัน แต่น้องต้องเข้าใจนะ ตอนนี้ความรักของพี่ต้องมาก่อน รู้ไหมผมต้องกระเสือกกระสนแค่ไหน กว่าจะชนะใจเรย์ได้ ต้องไปพึ่ง พี่เว๊บ สุดยอดสิราณีย์ของผม...พี่แกนี่โคตรจะ Guru เลย ถามอะไรรู้หมด ไม่เชื่อลองถามแกดูสิ..แกตอบได้หมดบางทีก็ตอบเกิน คำถามซะอีก อย่างว่าพี่เว๊บนี่แกเพื่อนเยอะ..เพือนแกแต่ละคนพึ่งได้เสมอ อันนี้ขอบอกเลย แต่มีเรื่องหนึ่งที่ต้องเตือนไว้ก่อน อย่าไปถามแกตอนทะเลาะ กะพี่เน็ตนะ..เพราะจะเหมือนไปถามกะตอไม้ก็ไม่ปาน เมื่อผมเปลี่ยนจากเพื่อนร่วมงาน มาเป็นเพื่อนรู้ใจของเรย์แล้ว ใช่ว่าอะไรๆจะราบรื่นขึ้น เพราะยิ่งคบกันมากขึ้น ผมก็รู้สึกว่าเรย์นี่ก็ เข้าใจยากเหมือนกัน ผู้หญิงนี่เหมือนกันหมดจริงๆ จะให้เข้าใจพวกเธอ ผมว่าบรรลุธรรมขั้นสูงนี่เป็นเรื่องง่ายไปเลย..ขอบอก “ทำไมไม่ติ๊กบอกว่าต้องทำอะไรบ้าง เห็นไหมงานออกมา ไม่สวยเลย” เรย์บ่นอย่างนี้ทุกครั้งที่ผมลืมเขียนใบสั่งงานบอกเธอ “ครับผมทีจะไม่ทำแล้วครับ” “พูดอย่างงี้ทุกที” แหนะไม่พูดเปล่ามีเอามือมาเขกหน้าผากผมซะ งั้น... “โทรมาทำไม..คร๊าบ โทรมาทำไม..คร๊าบ” เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ ผมเองแหละ ตอนนี้มันเชยละ เมื่อก่อนนะมันดังมากจนเจ้าไลน์น้องสามผมนี่ ลงทุนกดโหลดริงโทนเลย..ไม่รู้ว่าเสียตังโหลดเท่าไหร่ แต่เห็นตัวเลขรายได้ ค่าโหลดแล้วนึกอยากจะเปลี่ยนงานไปแต่งริงโทนขายแทนเลยหละ.. แต่ก่อนจะทำอะไรไม่ถูกขอ รับสายก่อนแล้วค่อยเสียงริงโทนเป็นของ เดิม....ที่เราชอบดีกว่า “แม็กซ์นี่แม่นะ” ผมรู้ตั้งแต่เห็นชือแม่พร้อมรูปโชว์หลาอยู่ที่จอแล้วหละแม่ ไม่ต้องบอกผมก็ได้ “ช่วงนี้แกไม่คอยสนใจ เมนทอลเลยนะ น้องเขาน้อยใจรู้ไหม” “ทำอย่างนี้ผู้ใหญ่เสียหน้าหมด รู้ไหมกว่าจะไปขอหมั้นได้หมดเงินไปเท่าไหร่” “...............” โอยงานนี้หูชาเลยตู เจอเจ็ใหญ่เข้าไปผมเลยต้องมีเมนทอลอยู่ข้างกายตลอดเวลา แต่ตอนนี้ผมแน่ใจ มากผมรักเรย์อะ..แม่นะแม่ไม่เข้าใจคนกำลังอินเลิฟเลย “ดูแลเมนทอลให้ดีหน่อย..เรื่องแกแอบไปคบกับหนูไฟนอลนี่แม่ยังไม่เอาความ กะแกเลยนะ” น่านยกเรื่องเก่ามาพูดอีก ดูเรื่องมานานมากยังสู้จำได้อีกแม่ ไหนว่าคนยิ่งแก ความจำจะไม่ดีไง แม่ผมหนะจำได้หมด สุดยอดจริงๆแม่ผม ว่าไปผมก็คิดถึงไฟนอลนะ เพราะเธอก็สวย และเก่งไม่แพ้ เรย์หรอก แต่เราสองคนเข้ากันไม่ได้..เห็นแวบๆว่าตอนนี้ไปกิ๊ก อยู่กับไอ้ยาข่าวคราวเป็นไงยังไม่ได้ถามมันเลย... นี่ถ้าแม่รู้เรื่องน้อง บราซิล กับน้องเวล รุ่นน้องที่ออฟฟิศ ที่คอยแอบมาขายขนมจีบให้ผมด้วยนะผมโดนหนักกว่านี้แน่ “แม็กซ์ เมลทอลรู้นะว่าแม็กซ์ไม่สนใจเมนทอลเท่าไหร่ เรื่องรักห้ามกันไม่ได้ แต่ถ้า มีเรื่องอะไรให้เมนทอลช่วยก็บอกนะ...เมลทอลเต็มใจช่วยเสมอ เพราะยังไงเราก็ยังเป็นคู่หมั้นกัน” ไอ้คำพูดของเธอหนะไม่เท่าไหร่หรอก แต่สีหน้าเธอตอนพูดนี่สิ..ผมหละรู้สึกผิดต่อเธอจริงๆเลย กำลังจะบอกว่าขอโทษนะ หันไปอีกทีเธอก็กลับไปนั่งที่โต๊ะรับแขกข้างๆกับไลน์ แต่ คนที่นั่งข้างๆอีกคนเล่นผมแทบตกเก้าอี้ เรย์นั่นเอง... โผล่มาตอนไหนวะเนี่ย แล้วสองคนนั่นไปเคลียกันมาแล้วเหรอ..เอาไงดีตู กลัวเหลือเกินจะโดนชาวบ้านประณามว่าไอ้ผูชายหลายใจ ไม่ได้ ไม่ได้ เราต้องกล้าคิด กล้าทำ ว่าไปแล้วผมก็เดินไปที่โซฟา “เรย์”เรามีเรื่องที่ต้องคุยกัน ว่าแล้วผมก็จูงมือเรย์ออกไปคุยกันที่ระเบียงโดยปล่อยให้เมนทอลกับไลน์นั่งมองงงงกันต่อไป “เรย์ รู้เรื่องผมกับเมนทอลแล้วใช่ไหม” “อืม” เรย์พยักหน้าตอบ “รู้มานานแล้วหละ” “คุณรู้ไหมตอนที่คุณเข้ามาในชีวิตผม นี่เหมือนนางฟ้ามาโปรดเลย” “คุณทำให้ชีวิตผมสดใส มีชีวิตชีวาขึ้นเยอะ” “คุณจะคบกับผมต่อไปได้ไหม สักวันผมว่าแม่ผมต้องยอมให้เราคบกันอย่างเปิดเผยแน่ ซึ่งผมก็หวังให้เป็นอย่างนั้นมากเลย” “แต่กว่าจะถึงวันนั้นตอนนี้อยู่กับผม เคียงข้างผม ให้กำลังใจผมก่อนนะ” เรย์ พยักหน้ายังไม่ทันได้พูดอะไรก็มีเสียงโทรศัพท์ดังออกมาจากกระเป๋าผม “เธอคือนางฟ้าที่เดินเข้ามากลางหัวใจ เติมความสดใสให้กับชีวิตที่มืดมน “สวัสดีครับ” ผมรับสายอย่างเสียไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าใครโทรมาเบอร์ก็ไม่คุ้น ลูกค้าหรือเปล่า..รับกันเหนียวไว้ก่อนดีกว่ากันเหนียว “ขอให้มีความสุขนะ ฉันจะคอยเป็นกำลังใจข้างๆเอง” เสียงนี้ผมจำได้ดีเลยว่าเป็นใคร พร้อมหันไปมองเจ้าของเสียงที่โทรเข้ามา เมนทอลยืนถือโทรศัพท์ พร้อมโบกมือเหมือนจะให้ผมสู้ต่อไ .ผู้หญิงคนนี้ เข้าใจอะไรง่ายกว่าที่ผมคิดอีก มีแต่ผมนี่แหละที่ไม่เข้าใจเธอ.. ผมกดวางหู พร้อมหันมาฟังคำตอบที่อยากได้ยิน.. เรย์ ยังคงนิ่งไม่พูดอะไร...เล่นทำเอาผมลุ้นจนใจแทบ “เพียงแค่เธอยังมี.....นี่.....กับ.......นี่ ความรักที่ฉันมีจะเป็นของเธอตลอดไป” ไอ้คำว่า..นี่....ของเธอคำแรกเธอไม่พูดเปล่าแต่ใช้นิ้วอันเรียวของเธอชี้มาที่หน้าผากของผม ส่งคำว่า .....นี่....อีกคำเธอชี้มาที่หน้าอกข้างซ้ายของผม... ผมอึ้งสักพัก...พร้อมกับดึงเธอมากอดเบาๆ.. รู้สึกตัวอีกทีน้ำตาก็เอ่อล้นเต็มสองแก้มผมอีกครั้ง.. เธอนี่เป็นางฟ้าจริงๆทำให้ผมมีน้ำตาได้ทั้งๆที่ดีใจสุดๆ....เรย์นางฟ้าของผม
จบ |
|
|||||
|
|
